Een verslaving zit complex in elkaar. Verslaving staat gelijk aan afhankelijkheid. Een verslaafde is afhankelijk van een stof of een handeling. Zolang de stof wordt ingenomen of de handeling wordt verricht dan is de verslaving vaak nog niet zo voelbaar. Lang leeft de gedachte dat er makkelijk mee kan worden gestopt. Men ontkent de verslaving. Stop je echter met het middel dan reageert het lichaam of de geest daarop. Hierin zitten na verloop van tijd ook wel fases. Hoe ernstiger de verslaving is, hoe groter de te verwachten reactie als er mee wordt gestopt. Een ander kenmerk van de omvang van het probleem is dat de verslaafde zich steeds meer focust op het verkrijgen van het middel of het ondergaan van de kick. Er is meer nodig. Stel je voor dat je zonder komt te zitten! Hier zien we gelijk het punt van verslaving. Men is gevangen in een web van gedachten en gedachtespinsels rond de verslavingen. De verslaving beheerst het leven. Men is en voelt zich niet meer vrij.
Veel soorten verslavingen
Er zijn veel soorten van verslaving. Roken, drinken, blowen, porno en gokken zijn zo even een handvol voorbeelden die echt wel zijn uit te breiden met andere vormen van verslavingen. De ene heeft meer directe gevolgen dan de ander. Elke verslaving heeft zijn gevolgen. Gezamenlijk is er de factor afhankelijkheid. Zowel lichamelijk als geestelijk kun je afhankelijk zijn. Roken is een veel voorkomende verslaving waarbij lichamelijke reacties optreden op het moment dat het roken even stopt. Ontwenningverschijnselen is een zwaar woord in dit verband. Toch reageert het lichaam als je bijvoorbeeld stopt met roken. Zweten, trillen e.d. komen voor. Alsof je griepachtige verschijnselen krijgt. Prikkelbaarheid kennen we in dit opzicht allemaal wel. Het is vaak het eerste verschijnsel bij het stoppen met roken. De verschillende verslavingen verschillen natuurlijk qua uitwerking. Is de ene verslaving meer een onschuldig iets en kan de persoon in kwestie er gewoon mee door leven, de andere verslaving is veel gevaarlijker en is vernietigend voor lichaam en /of geest.
Erkenning en inzicht
Eenmaal moet er een punt komen dat de verslaafde inziet dat hij verslaafd is. Hij of zij kan er op worden gewezen door de omgeving. En dat is een hele stap voor de omgeving die vaak het geheim van de verslaving in stand houd door er over te zwijgen. De boodschap van gevangen zijn moet doordringen wil er gaandeweg erkenning groeien. Deze erkenning past in het bewustwordingsproces. Maar al te vaak ontkent de gebruiker zijn verslaving. Als er al een probleem is dan ligt dat altijd aan een ander. Deze manier van denken moet worden omgebogen. Het wordt tijd dat de verslaafde zijn gedrag onder ogen ziet en er iets mee gaat doen. Hoe zwaar een negatieve ervaring vanuit het verleden ook is, het is geen argument om in verslavingen te blijven hangen. Kom er uit en erken uw verslaving! Daarmee is er nog geen inzicht in de oorzaak van verslavingen. Dit inzicht verkrijgen kost tijd. Middels een behandeling bij een psycholoog of een traject bij een kliniek kan er worden gewerkt aan inzicht. Inzicht in verslavingen geeft meer zicht op de functie van de verslaving die de persoon betreft. Je krijgt meer zicht op de achtergronden van het gebruik.
Motivatie om te stoppen
Motivatie om te stoppen met verslavingen is een belangrijke pijler om er mee te stoppen. Het is dus echt de basis om te stoppen met de verslaving. Zonder motivatie heeft het geen zin om te stoppen met de verslaving. Het heeft een grote kans van slagen als er naast het inzicht ook de motivatie komt om te stoppen met verslavingen. Dat is het moment dat de negatieve gevolgen onder ogen wordt gezien. Deze negatieve gevolgen kunnen de persoon betreffen maar ook de omgeving. Ten opzichte van verslavingen wint het kortetermijndenken vaak. Met dat de motivatie groeit worden ook de gevolgen voor de langere termijn onder ogen gezien en meegewogen. De motivatie wordt in de loop van de tijd sterker bij succes van een langere termijn niet meer gebruiken. Juist doordat de ex gebruiker er met een zekere afstand naar kan kijken, zonder de directe hunkering naar het middel, groeit de motivatie. Het is zelfs mogelijk om in deze fase voor een andere gebruiker wat te kunnen betekenen en de ander te helpen in de strijd tegen gebruik. Met een mooi woord het dat ervaringsdeskundige.
Stoppen met verslavingen
Er is dus eerst erkenning nodig dat men verslaafd is. Pas dan heeft het zin om te stoppen. Dit lukt vaak ook met hulp van partner, familie of vrienden. Lukt het echt niet om definitief een punt achter de verslavingen te zetten dan is de professionele hulp van een kliniek of afkickcentrum nodig. U moet stoppen met welke vorm van verslaving dan ook. Een punt is nogal eens dat mensen worden opgenomen die tot de conclusie zijn gekomen dat het “zo niet langer gaat”. Achteraf hoor je dan dat het besef is doorgedrongen om te kiezen voor opname of de dood als gevolg van de verslaving. Toch wil ik meegeven om niet alleen te stoppen met verslavingen als de gevolgen ernstig of dramatisch zijn. Ook een verslaving waar je lang(-er) mee kunt blijven leven, is beter om er mee te stoppen. Vrijheid voel je pas zonder gevangen te zijn in de macht van verslavingen. De uitspraak “De macht der gewoonte” gaat niet op voor verslavingen. Het gevangen zijn in een verslaving betekent dat de gewoonte is omgeslagen in een hunkering naar het middel of de handeling. M.a.w.: Je hebt de regie niet meer in eigen hand. Omdat verslaving je leven beheerst: Stoppen dus met verslavingen! Zo kom je weer achter het unieke van uw persoon. Waar liggen uw kwaliteiten e.d. Het is een ontdekkingstocht die opnieuw begint na het stoppen. Het stoppen van de verslaving bied nieuwe kansen. Nogmaals: Stoppen met verslavingen.